هــر قدر هـــــم کـــه محکــــم باشــــی,یـــک نقطـــــه,یـــک لبخنـــــد,یـــک نگــــــــاه,یـک عطر آشنـا,یــک صــــــــدا,یــک یـــــــــــاد,از درون داغونـــت می کــــند,هــر قدر هـــــم کـــه محکــــم باشــــی…!

یادت هست...روزی ازمن پرسیدی...این جاده هاكجامی روند؟...سكوت كردم...دیدی...جاده جایی نرفت...آن كه رفت توبودی!

اي پناه قلبهاي بي پناه,اي اميدآسمان هاي غريب,اي به رنگ اشكهاي گرم,اي چنان لبخندهاي ميخك هانجيب,اي دواي دردل هاي اسير,اي نگاهت مرحم زخم بهار,اي عبورتوغروب آرزو,اي زشبنم هاي رويايادگار,كوچه ي دل باتوزيباميشود...

حکایت خدا و گنجشک روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت. فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت: " می آید، من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی ام که دردهایش را در خود نگه می دارد و سر انجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست...ادامه درادامه مطلب

آهای فلانی . . . به زخم هایم خیره نشو ! خود می دانم عمیقند . . . با نگاهت به آتش میکشی وفاداریم را ! مگر تنها ندیده ای ؟ ؟ ؟ باز هم بیخودی قهر کرده بود و من هم از سر لج خودم را بخاطر غرورم به بی خیالی زده بودم ! بعد از چند روز که صبرم به ته رسیده بود طاغت نیاوردم و گوشی را برداشتم تا از دلش در بیارم...

چقدرسخته توچشمای کسی که تمومه عشقتو ازت دزدیدوبه جاش یه زخم همیشگی روقلبت هدیه دادزل بزنی وبه جای اینکه لبریزازکینه ونفرت بشی,حس کنی که هنوزدوسش داری,چقدرسخته که دلت بخوادبازسرتوبه دیواری تکیه بدی که یه بارزیرآوازغرورش همه چیزت له شد,چقدرسخته توخیالت ساعتهاباهاش حرف بزنی اماوقتی دیدیش هیچ چیزبه جزء ...

بی قرارتوام ودردل تنگم گله هاستآه بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست مثل عکس رخ مهتاب که افتاده درآبدردلم هستی وبین من وتوفاصله هاستآسمان باقفس تنگ چه فرقی داردبال وقتی قفس پرزدن چلچله هاستبی توهرلحظه مرابیم فروریختن استمثل شهری که به روی گسل زلزله هاستبازمی پرسمت ازمسئله دوری وعشقوسکوت تو جواب همه مسئله...

دیگرآن مجنون سابق نیستمآن بیان گردعاشق نیستماینک ازاهل نسیم وسایه امباتب صحراموافق نیستمباسلامی باخیالی دلخوشمدرتکاپوی حقایق نیستم بس کنیداصراربی فایدسمن برای عشق لایق نیستم...

به چه می خندی؟ به مفهوم غم انگیزجداییبه چه چیز؟ به شکست دل من!یاپیروزی دل خویش!به چه می خندی تو؟ به نگاهم که چه مستانه توراباورکرد یابه افسونگری چشمانت,که مراسوخت وخاکسترکرد! به چه می خندی؟ به دل ساده ی من می خندی,که دگرتابه ابدنیست به فکردل خویش؟ خنده دار است بخند...